| |
|
|
1066
Ο Γουλιέλμος ο Κατακτητής εισβάλλει στη Βρετανία. Ένας από τους στρατιώτες του είναι ο Πίνκο
Πύντσον. Η οικογένεια των Πύντσον απαντά στη Γαλλία, κυρίως στη Βρετάνη, με τα ονόματα
«Pincon» ή «Pinchon».
1533:
Ο Νίκολας Πύντσον, μάλλον από την Ουαλία, γίνεται αρχιδικαστής του Λονδίνου.
1630, 29 Μαρτίου
Ο Τζον Γουίνθροπ, μετέπειτα κυβερνήτης της αποικίας της Μασαχουσέτης, αφήνει την
Αγγλία για την ανατολική ακτή της Αμερικής. Μαζί του, είναι κάποιος Γουίλιαμ Πύντσον
(1590-1662) από το Σπρίνγκφιλντ του Έσεξ. Καθώς είναι μέτοχος και κάτοχος διφόρων προνομίων,
αργότερα θα γίνει θησαυροφύλακας της αποικίας της Μασαχουσέτης. Είναι ο ιδρυτής του Ρόξμπερι
(1630, τότε 2 μίλια νότια της Βοστόνης) και του Σπρίνγκφιλντ (1636).
1650:
Ο Γουίλιαμ Πύντσον εκδίδει το βιβλίο The Meritorious Price Of Our Redemption, το οποίο
θεωρείται αιρετικό, απαγορεύεται και καίγεται δημόσια στη Βοστόνη.
1626-1703:
Ο Τζον Πύντσον, γιος του Γουίλιαμ, πλουτίζει σαν γουνέμπορος. Επίσης γίνεται δικαστής στο
Σπρίνγφιλντ της Μασαχουσέτης, όπως και ο πατέρας του. Τα πρακτικά των δικών του σώζονται μέχρι
σήμερα.
1652:
Ο Γουίλιαμ Πύντσον επιστρέφει στην Αγγλία και πεθαίνει τον Οκτώβριο του 1662.
1760 (περίπου):
Ο Τζόζεφ Πύντσον αντιτίθεται στο κίνημα για την ανεξαρτησία του Κονέκτικατ. Παντρεύεται την
Σάρα Ραγκλς. Από τότε που γεννήθηκε ο γιος τους, υπάρχει μια ευθεία γραμμή απογόνων (πατέρα-γιου)
με το όνομα Τόμας Ραγκλς Πύντσον, την οποία έσπασε ο τελευταίος Τόμας Ραγκλς Πύντσον.
1786-1787 Η εξέγερση του Γουίλιαμ Σέιζ. Κάποιος Γουίλιαμ Πύντσον είναι ταγματάρχης στον ομοσπονδιακό στρατό που τερματίζει την εξέγερση.
1851:
Ο Ναθάνιελ Χόθορν εκδίδει το The House of the Seven Gables . Ο
Αιδεσιμότατος Τόμας Ραγκλς Πύντσον (1823-1904) γράφει μια επιστολή προς τον συγγραφέα, παραπονούμενος
Δεκαετία του 1850:
Ο αιδεσιμότατος Τόμας Ραγκλς Πύντσον γίνεται ο ένατος πρόεδρος του Trinity
College στο Χάρτφορντ του Κονέκτικατ. Διδάσκει φυσική και θρησκευτικά. Το 1881 εκδίδει
μια Εισαγωγή στη Φυσικοχημεία.
1885 :
Ο J. C. Pynchon εκδίδει ένα Αρχείο της Οικογένειας Πύντσον στην Αγγλία
και την Αμερική (το οποίο αναθεωρείται από τον W. F. Adams το 1898).
1920(;)-1929:
Η χρηματιστηριακή εταιρία Pynchon & Company, με δραστηριότητα
στο Χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης, όπου έκανε επενδύσεις κυρίως σε τεχνολογικούς τομείς (αεροπορικές
βιομηχανίες και εταιρίες ηλεκτρισμού) και στον κινηματογράφο (Fox).
Το 1929, παρουσιάζουν μια έκδοση σχετικά με τις επιχειρηματικές ευκαιρίες στην Αεροπορική
Βιομηχανία.
Δεκαετία του 1930:
Η χρηματιστική εταιρία Pynchon& Company μπαίνουν στη διαχείριση
της Irving trust Company. Η οικογενειακή περιουσία μικραίνει.
1937, 8 Μαΐου:
Ο Τόμας Ραγκλς Πύντσον γεννιέται στο Γκλεν Κόουβ, στο Λονγκ ¶ιλαντ της Νέας Υόρκης. Ο πατέρας
του είναι βιομηχανικός επιμελητής και μηχανικός αυτοκινητοδρόμων, και πολιτεύεται με τους
τοπικούς ρεπουμπλικάνους. Η μητέρα του λέγεται Κάθριν Μπένετ. Έχει έναν μικρότερο αδελφό,
τον Τζον, και μια μικρότερη αδελφή, την Τζούντιθ, που μένουν στο Σάφολκ.
1941 ή 1942:
Η οικογένεια Πύντσον μετακομίζει στο Ηστ Νόριτζ, στο Όιστερ Μπέι του Λονγκ ¶ιλαντ.
1953:
Ο Τόμας Πύντσον εκδίδει κάποια διηγήματα στην Purple and Gold,
τη σχολική εφημερίδα του Γυμνασίου του Όιστερ Μπέι, και γράφει μια τακτική στήλη με την επωνυμία
Η Φωνή του Χάμστερ (η οποία λογοκρίνεται) με τα
ψευδώνυμα Ρόσκο ή
Μπόσκο Στάιν και Μποσκ. Είναι άριστος
μαθητής και βραβεύεται ως ο μαθητής με τον υψηλότερο βαθμό στα Αγγλικά. Ο ίδιος περιγράφει
τον εαυτό του ως έναν έφηβο που του αρέσει πολύ η πίτσα, αντιπαθεί τους υποκριτές, έχει σαν αγαπημένο κατοικίδιο την
γραφομηχανή του και θέλει να γίνει φυσικός.
1953-1955:
Εισάγεται στο Κορνέλ με υποτροφία και φοιτά στο τμήμα εφαρμοσμένης φυσικής, αλλά στο δεύτερο
έτος μεταπηδά στην Αγγλική Φιλολογία.
1955:
Από αυτό το έτος και μετά, τα γεγονότα σχετικά με τον κ. Πύντσον γίνονται όλο και πιο ομιχλώδη.
. .
1955-1957:
Η διετής θητεία του στο Αμερικανικό Ναυτικό —ο φάκελός του χάθηκε
στην πυρκαγιά του Σαιντ Λούις — δίνει το έναυσμα για τη δημιουργία
μερικών από τους πιο αγαπημένους χαρακτήρες του κ. Πύντσον (όπως ο Μποντίν). Πιθανώς υπηρέτησε
σαν διαβιβαστής.
1957-1959:
Επιστρέφει στο Κορνέλ. Γίνεται φίλος του Ρίτσαρντ Φαρίνια. Παίρνει
το πτυχίο του στην Αγγλική Φιλολογία τον Ιούνιο του 1959. Ίσως παρακολούθησε μαθήματα που
δίδασκε ο Βλαντιμίρ Ναμπόκοφ – αν και αυτό παραμένει αβέβαιο.
1959, Μάρτιος:
Δημοσιεύει το διήγημα Η Βροχούλα στο Cornell Writer (σ. 14-32).
1959, ¶νοιξη:
Δημοσιεύει το διήγημα Mortality and Mercy in Vienna στο Epoch
(9, σσ. 195-213)
1959-1960:
Μένει στο Γκρήνουιτς Βίλατζ. Κάνει αίτηση επιχορήγησης στο Ίδρυμα Φορντ για να γράψει ένα
λιμπρέτο, η οποία απορρίπτεται. Αρνείται μια επιχορήγηση από το ίδρυμα Γουίλσον.
1960, Μάρτιος:
Το περιοδικό New World Writing δημοσιεύει τις Κάτω
Χώρες στο τεύχος Αρ. 16,
σσ. 85-108. Ο Τόμας Πύντσον επικοινωνεί με τον εκδότη,
τον Κόρλις Σμιθ, και του λέει πως δεν μπορεί στο εξής να κάνει
οποιαδήποτε αναφορά στον τόπο γέννησής του και τις σπουδές του.
1960, ¶νοιξη:
Δημοσιεύεται η Εντροπία στο Kenyon
Review Αρ. 22, σσ. 277-292.
1960-1962:
Εργάζεται για την εταιρία Boeing στο Σηάτλ. Ως τεχνικός, γράφει ένα
άρθρο για πυραύλους στο Aerospace Safety (σσ. 6-8).
1961:
Το διήγημα Κάτω από το Ρόδο, μια πρώιμη εκδοχή
του τρίτου κεφαλαίου του μυθιστορήματός του V. , δημοσιεύεται
στο Noble Savage Αρ. 3, σσ. 223-251
1962:
Για να τελειώσει την συγγραφή του V., λέγεται πως έζησε για κάποια
περίοδο στο Μεξικό – ίσως.
1963:
Εκδίδεται το V. από τον οίκο Τζόναθαν Λίπινκοτ, στη Φιλαδέλφεια.
Το μυθιστόρημα κερδίζει το Βραβείο Φώκνερ για το καλύτερο μυθιστόρημα πρωτοεμφανιζόμενου συγγραφέα.
Το περιοδικό Time προσπαθεί να φωτογραφήσει τον κ. Πύντσον, αλλά
αποτυγχάνει...
1964, 19 Δεκεμβρίου:
Το διήγημα Η Μυστική Ολοκλήρωση δημοσιεύεται στην Saturday
Evening Post
(σσ.: 36-37, 39, 42-44, 46-49, 51).
1965, Δεκέμβριος:
Το Esquire δημοσιεύει ένα απόσπασμα της νουβέλας Η
Συλλογή των 49 στο Σφυρί υπό τον τίτλο The World (This One),
the Flesh (Mrs. Oedipa Maas), and the Testament of Pierce Inverarity. (σσ. 170-173;
296; 298-303)
1965:
Ίσως μένει στο Μανχάταν Μπητς της Καλιφόρνια.
1965, Δεκέμβριος:
A Gift of Books: κριτικ για το Warlock του Όκλεϊ Χολ στο Holiday τεύχος 38, Αρ . 6, σσ. 164-165.
1966, Μάρτιος:
Ένα απόσπασμα από τη Συλλογή των 49 στο Σφυρί με
τον τίτλο The Shrink Flips δημοσιεύεται στο Cavalier,
σσ. 32-33 και 88-92.
1966:
Εκδίδεται το βιβλίο του Ρίτσαρντ Φαρίνια Been Down So Long It Looks Like
Up To Me
1966:
Ο οίκος Λίπινκοτ εκδίδει τη Συλλογή των 49 στο Σφυρί.
1966, 12 Ιουνίου:
Το A Journey Into The Mind of Watts δημοσιεύεται στο περιοδικό
των New York Times (σσ. 34-35, 78, 80-82, 84).
1966, 17 Ιουλίου:
Επιστολή στο New York Times Book Reviewσχετικά με τον χαρακτήρα
με το όνομα Gengis Cohen (σσ. 22, 24).
1967:
Η νουβέλα Η Συλλογή των 49 στο Σφυρί κερδίζει το
Βραβείο Ρίτσαρντ και Χίλντα Ρόζενταλ του Εθνικού Ιδρύματος Τεχνών και Γραμμάτων. Για λίγο
καιρό, νοικιάζει μια καλύβα κοντά στο Χιούστον για να μελετήσει τους πυραύλους.
1967:
Η πρώτη μετάφραση έργου του κ. Πύντσον: ο γαλλικός εκδοτικός οίκος Plon
παρουσιάζει μια μετάφραση του V.
1969 b(;):
Ο κ. Πύντσον γράφει μια επιστολή προς τον φοιτητή Ντέιβιντ Χιρς σχετικά με την Ιστορία
του Μοντάουγκεν, το ένατο κεφάλαιο του V. .. Η χρονολογία
1969 ίσως να είναι τυπογραφικό λάθος.
1973, 28 Φεβρουαρίου:
Εκδίδεται το Ουράνιο Τόξο της Βαρύτητας (ο κ.
Πύντσον το δούλευε υπό τον προσωρινό τίτλο Mindless Pleasures).
Μοιράστηκε το Εθνικό Βραβείο Βιβλίου (1974) με το A Crown of Feathers
and Other Stories, του I.B. Singer. Το βραβείο δέχτηκε εκ μέρους του Πύντσον
ο κωμικός Έρβιν Κόρι.
1974:
Η Επιτροπή των Βραβείων Πούλιτζερ για το Βραβείο Μυθιστορήματος θέλει, ομόφωνα, να βραβεύσει
το Ουράνιο Τόξο της Βαρύτητας. Η συμβουλευτική
επιτροπή δεν το δέχεται, γιατί το θεωρεί «άσεμνο». Ήταν η μοναδική
1975:
Ο Τόμας Πύντσον δεν δέχεται το Μετάλλιο Γουίλιαμ Ντην Χάουελς (το οποίο απονέμεται κάθε 5
χρόνια στο καλύτερο αμερικανικό μυθιστόρημα).
b1977, Μάρτιος:
Το περιοδικό Playboy δημοσιεύει άρθρο του πρώην φίλου του Πύντσον
Τζουλς Σίγκελ, με τον τίτλο Who Is Thomas Pynchon And Why Did He Take
Off With My Wife?. περισσότερες από τις πληροφορίες που περιλαμβάνει δεν μπορούν να
επιβεβαιωθούν.
1983:
Ο Πύντσον γράφει την εισαγωγή στο Been Down So Long It Looks Like Up
To Me του Ρίτσαρντ Φαρίνια.
1984:
Εκδίδεται η συλλογή διηγημάτων Βραδείας Καύσεως, με
έναν πολύ ενδιαφέροντα πρόλογο.
1984, Ιούνιος:
Pynchon Remembers Fariña:
δημοσίευμα στο Cornell Alumni News , σσ. 20-23.
1984, 28 Οκτωβρίου:
Ο Πύντσον δημοσιεύει το δοκίμιο Is It Ok To Be Luddite? στο
New York Times Book Review.
b1984:
Η Candida Donadio, ως τότε ατζέντης του κ. Πύντσον, (και του Τζόζεφ
Χέλερ – πέθανε τον Φεβρουάριο του 2001), πουλά την αλληλογραφία της με τον κ. Πύντσον στον
Κάρτερ Μπέρντεν για 45.000 δολάρια.
1988:
Δέχεται επιχορήγηση εξαιρετικής ιδιοφυΐας από το Ίδρυμα Μακάρθουρ.
1988, 10 Απριλίου:
Δημοσιεύει κριτική του μυθιστορήματος του Γκαμπριέλ Γκαρσία Μαρκές Ο
Έρωτας στα Χρόνια της Χολέρας υπό τον τίτλο Ο Αιώνιος Όρκος της Καρδιάς.
1990, Ιούνιος (;):
Εκδίδεται το Vineland, αφιερωμένο στους γονείς του.
1990 (;): Παντρεύεται την ατζέντη του, Μέλανι Τζάκσον, και κάνει μαζί της έναν γιο, τον Τζάκσον.
1990:
Σε μια επιστολή της προς τον Φρεντ Γάρντνερ, η ατζέντης του κ. Πύντσον δηλώνει πως οι επιστολές
της Γουάντα Τινάσκι «σίγουρα δεν είναι γραμμένες από τον Τόμας Πύντσον».
1993, 6 Ιουνίου:
Δοκίμιο για την οκνηρία: Πιο κοντά σ’ εσένα, καναπέ μου.
1994:
Ο ¶ντριου Γκόρντον δημοσιεύει στο The Vineland Papers τις αναμνήσεις
του από τη δεκαετία του 1960 και τη γνωριμία του με τον κ. Πύντσον. Δεν αποκαλύπτει και πολλά
πράγματα.
1997, 12 Απριλίου:
Ο οίκος Henry Holt εκδίδει το Mason & Dixon,
αφιερωμένο στην Μέλανι και τον Τζάκσον. Ο εκδότης εξοργίζεται με το ότι το μυθιστόρημα δεν
ανακηρύσσεται υποψήφιο για το Εθνικό Βραβείο Βιβλίου. Το γεγονός, πάντως, προκαλεί κάποιο
θόρυβο.
2001, Φεβρουάριος:
Εκδίδεται η γαλλική μετάφραση του Mason & Dixon. Οι μεταφραστές,
Brice Matthieusent και Christophe Claro, αποκαλύπτουν
πως ο κ. Πύντσον συνεργάστηκε μαζί τους για τη μετάφραση μέσω φαξ.
2001:
Κυκλοφορούν φήμες για ένα νέο μυθιστόρημα, πιθανώς σχετικά με τον γερμανό μαθηματικό Ντάβιντ
Χίλμπερτ.